viaja con la musica ...: miedo - Musica diferente, historias diferentes, ideas, paranoias, fotos, videos, ...
Mostrando entradas con la etiqueta miedo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta miedo. Mostrar todas las entradas

miércoles, 29 de junio de 2011

quien me diría a mi...


quien me diría a mi que me sentiría ahora así de mal. no quise hacerlo pero no tenía otra.
En la cartera solo me quedaban 2,58 € y no podía permitirme dormir en la calle otra vez.

Llevaba 2 días dando vueltas por la ciudad hasta que por fin di con el. Era un hombre alto, moreno de haber pasado mucho tiempo en la calle, con gafas de ver y una gabardina. Me recordaba al viejo Lester.
El trabajo que me encargó era sencillo. Solamente tenía que esperar al momento oportuno y disparar.
En realidad no era tan sencillo. No lo había hecho nunca antes, y además, estaba asustado. No podía imaginarme a mi mismo como asesino. Pero el dinero manda. El dinero siempre manda.

Entre tanto, llegó el momento de hacer el trabajo, y me puse a ello. Me acerqué al puerto. A lo lejos veía a aquel hombre. El esperaba que yo le diese un kilo de heroína, pero la realidad no iba a ser de ese modo.

Me acerqué a el, y en el momento preciso que dijo "buenas noches, tienes lo mío?" apunté a su pecho y disparé. Disparé otras 2 veces más, tiré la pistola al agua, y me fui. Desde entonces no he podido dormir bien. Me siento mal conmigo mismo...

sábado, 4 de septiembre de 2010

Weeping angels/ Angeles llorones




Es increible como una cosa tan bella pueda dar tanto miedo...
Parece estar llorando, nadie sabe por que llora...
a todos les parece una estatua fantastica...

Pero eso es lo que pasa mientras la miras,
que pasa cuando la dejas de mirar?
esto...


Asi que no les deis la espalda,
no las dejeis de mirar,
Nisiquiera pestañeeis...
No son estatuas de angeles como parecen...
Son Seres que se convierten en piedra mientras les miras,
pero una vez apartas la vista...
Estate atent@...
Por que no sabes cuando los tendras detras...




lunes, 19 de julio de 2010

El treN




Eztakit noizbait konturatu zareten,
donostiko tren geltokia isten denean, argiak itzali egiten dira
Trenak estazioan geratzen dira.
Horreraño dena ondo, baina....
Tren bat, gauerdi aldera agertzen da bakarrik,
estaziora iritsi baño lehen dagoen tuneletik agertzen da.
Tren hau, guztiz hutsik dago,
argiak piztuta eta beti tren erdia tunel barruan izkutaturik.
Kanpoan dagoen tren zatia normala da baina
barrurago begiratzen saiatu ezkero...
Gaua da, balkoian nago berriro
Uda da eta Amarako beste alde batean nago oraingoan
lehengo lekutik 10 minutura baño tren guztietatik libre,
eta oraindik ere, tren horren hotsa entzuten dudala iruditzen zait...

P.D: Mientras escribia esto, la ventana del balcon se movio salvajemente.
Lo mas estraño fue que no hacia viento...

Sayonara baby

Sayonara baby